donica z Kadyn

przedpo
Doniczka powstała w manufakturze w Kadynach, jednak nie została z niej wypuszczona. Jako wyrób wadliwy zakopano ją na terenie zakładu. Szczątki naczynia zostały wykopane w połowie lat '90tych XX wieku. Z licznych fragmentów odnaleziono 82 części stanowiące około 75 % całości. Zostały one amatorsko sklejone, jednak w sposób niepoprawny.
Wysokość donicy wynosi 28 cm, natomiast średnica w najszerszym miejscu 26 cm. Doniczka jest wykonana z czerwonej, porowatej ceramiki. Jej zewnętrzna strona jest angobowana, dzięki czemu ma żółtawy kolor. Aby podkreślić relief ornament został podmalowany szarością o lekko niebieskawym zabarwieniu.
Na powierzchni donicy występowały liczne ciemne i bardzo cienkie nawarstwienia oraz zaplamienia. Miejscami widoczne były smugowe, białe wysolenia. W kilku miejscach widoczne było rozwarstwienie czerepu. Przełamy były mocno obtłuczone, a warstwa angobowa silnie porysowana i obtarta.
Prace konserwatorskie i restauratorskie miały na celu odtworzenie pierwotnego wyglądu donicy. W tym celu sklejone elementy rozklejono, a następnie wszystkie części oczyszczono, zdezynfekowano i odsolono. Donica została sklejona, a ubytki uzupełnione. Odtworzono brakujące części zdobień i scalono kolorystycznie powierzchnię.

Prace konserwatorskie i restauratorskie wykonane przez Joannę Stawowy pod kierunkiem dr Piotra Niemcewicza.