janczary

przedpo
Janczary są formą ozdoby dla zwierząt pomagającą jednocześnie w ich zlokalizowaniu dzięki dźwiękom dzwoneczków. Opisywany egzemplarz został wykonany z różniących się od siebie elementów, co sugeruje, że wykorzystano je wtórnie. Z karty katalogu muzealiów artystyczno-historycznych Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie wynika, że zakupiono je do wspomnianego muzeum, dla Pracowni Rzemiosła Artystycznego, w 1985 roku. W muzeum ustalono czas ich powstania na początek XX wieku.
Janczary składają się ze skórzanego pasa i zamocowanych do niego dzwoneczków. Pas mający długość 670 mm, został zszyty z dwóch kawałków. Pas z jednej strony zakończony jest klamrą. Do pasa przy pomocy stalowego drutu zamocowanych jest pięć mosiężnych, kulistych dzwoneczków. Największy z dzwonków znajduje się pośrodku, pozostałe są ułożone malejąco w kierunku zewnętrznym. Ich średnica wynosi od 28 do 50 mm.
Janczary były silnie zabrudzone. Na powierzchni dzwonków widoczne były produkty korozji. Część jednego z dzwonków odłamała się i zaginęła. Dzwonki były zmatowiałe. Pas skórzany był zabrudzony i zaplamiony.
Celem konserwacji było przywrócenie obiektowi walorów estetycznych. Poszczególne elementy zostały zdemontowane i oczyszczone, a następnie wypolerowane. Części metalowe zabezpieczono przed dalszą korozją, a następnie wszystko ponownie zmontowano.

Prace konserwatorskie i restauratorskie wykonane przez Joannę Stawowy pod kierunkiem dr Aliny Tomaszewskiej-Szewczyk.